her doz yüksek düzeyde farkındalık yaratıcı etkiye sahiptir. doza bağlı olarak bilinçaltı ve üstünde tahriş ve yanmalara sebebiyet verebilir. DİKKAT! çok yazılı, az resimli, çok sıkıcı, az gerekli içerik ihtiva eder. Follow @paktin Follow @oynakbeyi Follow @sutkutusu
Text
Almanya’daki bir Türk doktor ameliyat esnasında yanındaki diğer doktoru yumruklamış. Haberin bu kısmını ilk okuduğum zaman: tamam ya, Türk işte; nerede olursa olsun mutlaka bir şekilde içindeki barbarı dışarı taşırıyor, diye düşündüm.
Ama haberin devamını okuyunca adama biraz da hak verdim doğrusu. Yumrukçu doktorumuz o gün 5. ameliyatına girmiş ve ameliyatın ortasında yanındaki Alman anestezi uzmanı “mesai saatinin bittiğini ve ameliyattan bu nedenle erken çıkabileceğini” belirtmiş.
Türk de Alman’a bir güzel yumruk atmış ve yerde sürüklemeye başlamış.
Burada Batılı ve Doğulu arasındaki bir farkı görmemek elde değil. Doğulular (tembellik yapmadıkları zamanlarda) yaptıkları işe kendilerini verirler ve o işin en iyi şekilde gerçekleşmesi için ellerinden geleni yaparlar. Batılı ise, önündeki insan hayatı dahi olsa belirli kurallar dahilinde işin gerçekleşme sürecine dahil olur. Mesai saati bittiyse, o iş artık onun yükümlülüğü ve sorumluluğundan çıkmıştır. İşin gerçekleşip gerçekleşmediği veya nasıl gerçekleştiği onu ilgilendirmez. (Biraz abartılı genelleme yapıyorum ama bazen öyle yapmak gerekir.)
Burada iki tarafa da hak vermek gerekiyor, çünkü baktığınız zaman Alman doktor kurallar dahilinde bir yanlış yapmamış. Türk de yorgunluğun ve ameliyatta olmanın verdiği stresle “işini yarım bırakan, duyarsız” Alman’a patlamış.
Zaten baktığınızda mahkeme de Türk’ü “çok haksız” bulmamış. Üç ay hapis ve 3000 euro para cezası vermiş. Hapis cezasını ertelemiş ama parayı almış.
Text
Şu aralar bütün dergilerde, gazetelerde veya televizyon haberlerinde Berlin Duvarı’nın yıkılışının 20. yılı hakkında yazılıp çiziliyor. Kimisi verilen konserlerden, kimisi U2 gibi dünyanın en iyi rock müzik grubu olduğu birilerince iddia edilen grupların yapacağı aktivitelerden veya domino taşı şeklinde tasarlanmış duvarların yeniden yıkılacağından dem vuruyor.
YAŞASIN BARIŞ, aman da aman ne güzelmiş BARIŞ!
9 Kasım 1989’da Doğu Almanya’nın isteyen vatandaşlarının Batı Almanya’ya gidebileceğini açıklamasının ardından yıkılmıştı Berlin Duvarı. Bunu artık “sokaktaki adam” (nasıl güzel bir kendini ayrı tutma ifadesidir bunun da farkına varmak gerek bir ara, ama sonra) bile biliyor. Tüm dünya elbirliğiyle ördüğü bu duvarın yıkılmasını kutluyor falan…
Peki 9 Kasım 1938’de yine Almanya’da Yahudilere karşı Naziler arasında Kristal Gece olarak adlandırılan toplu saldırıyı kimler hatırlayacak merak ediyorum. Berlin’de 7 bin veya üzerinde tam sayıyı bilemiyorum dükkan yağmalanmış, camları kırılmış ve yüzlerce sinagog ateşe verilmişti o tarihte. Kristal Gece ismini yerlerdeki cam kırıklarından alıyor tabi ki. Öldürülen Yahudilerin sayısı sanırım belli değildir. Tabi ki sokaktaki adam bunu hatırlamayacak, fildişi kulesinde oturan adam bunu fark eder mi bilemiyorum.
Gelelim Berlin Duvarı’na tarihe ilgili olanlar bilirler ki, hemen duvar olarak karşımıza çıkmamış o meret. Önce bir iki sıra dikenli telmiş, akabinde tel yükseltilmiş, sonra duvar örülüp üstüne dikenli tel gerilmiş daha sonra o duvar daha da yükseltilmiş… Yakın zamanlarda tanıdık gelen bir evrim süreci değil mi? Hatırlatayım Gazze’de!
Text
Fatih Terim‘in basın toplantısında söyledikleri içerisinde çok haklı bir şey var. Bu ülkede insanların bir başarısızlıkları o güne kadarki bütün başarılarının da yok sayılmasına neden oluyor. Sanki, bunu düşünenler ve söyleyenler kendileri birkaç dahi başarılı olabilmişler gibi.
‘Almanya yenildiğinde bizim de yenilmiş sayılmamız’dan beri, artık bir yenilgi beraberindeki her şeyin yenilgisine dönüştü.
6 hafta hep kazanan ve maç başına 3.2 gol atan Galatasaray‘ın bir beraberlik, bir yenilgi sonrası yerin dibine sokulması gibi. Hey gidinin Türkiyesi…
© 2009 - 2010 — ¿ f a r k e t t i m ?
